خداوند یک است. خداوند عشق است. و مجموع آن‌ها نامش است.

در کابالا، هر عدد یک پیام دارد. اما وقتی سه واژه‌ی کلیدی — اِچاد (یک)، اَهاوا (عشق) و یهوه (نام خداوند) — به شکل این مثلث ریاضی به هم می‌رسند، پیام فریاد می‌زند: یگانگی و عشق یک چیز هستند، و هر دو نام خداوند است.

شِما اسرائیل — اساسی‌ترین اعتقاد یهودی — با کلمه اِچاد (یک) تمام می‌شود: «خداوند خدای ما، خداوند یکی است.» عدد ۱۳ اِچاد است. عدد ۱۳ اَهاوا هم هست. تورات می‌گوید که خداوند یک است؛ این نیز یعنی خداوند عشق است — نه به‌عنوان استعاره، بلکه به‌عنوان معادله‌ای ریاضی.

بعل شم طوو (ربی ایزرائل بن الیعزر) می‌آموخت: عشق به خداوند و عشق به دیگران دو روی یک سکه‌اند. چون اگر خداوند یک است و عشق ۱۳ = یک ۱۳ است، پس دوست داشتن هر کسی دوست داشتن یک است — دوست داشتن خداوند.

و یهوه ۲۶ = ۱۳ + ۱۳ یعنی: ذات خداوند هم یگانگی است و هم عشق، در یک نام جمع شده‌اند. این نام تلفظ نمی‌شود — اما عدد آن همه‌چیز را می‌گوید.