רְפָאֵל (رفائل) از دو پاره ساخته شده: רָפָא (رافا، «شفا داد») و אֵל (ال، «خدا»). نام، خود یک جمله است: «خدا شفا داده است». فرشته نه منبعِ شفا، که اعلامِ آن است — هرجا که او پدیدار شود، می‌گوید: شفا از خداست.

رفائل در خودِ متنِ تورات با نام نمی‌آید، اما سنّت او را یکی از سه فرشته‌ای می‌داند که بر ابراهام ظاهر شدند، و کارش را به‌روشنی بازمی‌شناسد.

در پیدایش ۱۸، سه مرد بر ابراهام ظاهر می‌شوند — این درست روزِ سومِ پس از ختنهٔ اوست، دردناک‌ترین روز. راشی بر پیدایش ۱۸:۲ (به نقل از بِرِشیت رَبّا ۵۰:۲ و تلمود، بابا مِصیعا ۸۶ب) توضیح می‌دهد که هر فرشته یک مأموریت داشت: یکی آمد تا مژدهٔ تولدِ اسحاق را بدهد، یکی تا سُدوم را براندازد، و یکی — رفائل — تا ابراهام را شفا دهد.

و اینجا دو لبهٔ راز پیداست: همان فرشته که ابراهام را شفا داد، از آنجا برخاست و رفت تا لوط را از سُدوم برهاند. حکیمان می‌گویند یک فرشته نمی‌تواند دو مأموریت داشته باشد — مگر آنکه آن دو در ژرفا یکی باشند. و شفا و رهایی، یکی‌اند: شفا، رهاییِ تن است؛ رهایی، شفای سرنوشت. آن‌که جسم را التیام می‌بخشد، همان است که از مرگ می‌رهاند.